فیلم داستان یک هفته از زندگی لوین دیویس که نوازنده خوش ذوقی هست را روایت میکند که درگیر مشکلات بسیاری برای وارد شدن به صنعت موسیقی است و …
یک هفته از زندگیِ خواننده‌ای جوان که در سالِ 1961 رهبری یک گروه فولک در دهکده گرینویچ را بر عهده دارد.
یک هفته از زندگی یک خواننده جوان در حالی که در صحنه محلی گرینویچ ویلج در سال 1961 حرکت می کند.
درون لوین دیویس؛ فیلمی در سبک کمدی سیاه درام به نویسندگی، کارگردانی و تدوین برادران کوئن است. اسکار آیزاک، کری مولیگان، جاستین تیمبرلیک و آدام درایور از ستارگان فیلم میباشند. داستان یک هفته از زندگی لوین دیویس نوازنده خوش ذوقی را روایت میکند که درگیر مشکلات بسیاری برای وارد شدن به صنعت موسیقی است…
فیلم یک هفته از زندگی یک خواننده فولک جوان را در سال 1961 به تصویر می کشد.گیتار بر دوش،او در مقابل زمستان سخت نیویورک قرار گرفته و تلاش می کند تا آهنگسازی قدرتمند از خود بسازد...
در روستای گرینویچ در اوایل دهه 1960، لوین دیویس، نوازنده فولک با استعداد اما فرار، با پول، روابط و آینده نامشخص خود دست و پنجه نرم می کند.
دانلود فیلم Inside Llewyn Davis 2013 (درون لوئین دِیویس) دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.
کاملاً مضروب شده ام. من مدتهاست که جوئل کوئن و اتان کوئن و آنچه را که قلمرو سینما ارائه داده اند تحسین می کنم. من تا به امروز عاشق "فارگو" هستم و از آن زمان تاکنون تقریباً در همه سفرها تلاش های محکم انجام داده اند. جدیدترین تلاش آنها که در سال 1961 به صحنه های محلی متمرکز است ، یک رویای مطلق است. از درون اسکار ایزاک بی عیب و نقص گرفته تا موسیقی که عمیق ترین سنگرهای روح را غنی می کند ، "Inside Llewyn Davis" یکی از بهترین تصاویر سال ، ساده و ساده است. این بهترین فیلم برادران کوئن از زمان "فارگو" است. داستان ما با یک خواننده موسیقی محلی ، لویین دیویس آغاز می شود که علیرغم بی پول بودن و فاقد هرگونه ثبات واقعی ، در سال 1961 همچنان به دنبال کار موسیقی است. با مهاجرت از کاناپه به کاناپه ، نگاهی عمیق به یک شخصیت با رویایی پیدا می کنیم که فقط نخواهد مرد. در حالی که او به دنبال از دست دادن غیر منتظره شریک آواز خود برای شانس خود برای به اشتراک گذاشتن صدای خود با جهانیان می جنگد ، دوست داشتن Llewyn سخت است. او انتخاب های نادرستی انجام می دهد و به نظر می رسد هیچ مسئولیتی در زندگی اش ندارد. این یک خلق خارق العاده از یک شخصیت است که بینشی از تغییر زمان در تاریخ ما را ارائه می دهد. اول از همه ، من نمی توانم موسیقی شگفت انگیز را از ذهنم بیرون بیاورم. تمام آهنگ های استفاده شده کاملاً درخشان هستند. لحن کاملاً بالغ اسکار آیزاک بسیار آرامش بخش و معتبر است. من متعجب هستم كه یك شركت موسیقی هنوز او را خسته نكرده است تا ركورد بزند. آهنگهای افتتاحیه و پایانی او لحظات اصلی او و همچنین فیلم است که پیام و مضمون دوست داشتنی را در بر می گیرد. "Hang Me، Oh Hang Me" و "Fare Thee Well (آهنگ Dink)" رکوردهای حیرت انگیزی هستند که ممکن است فقط در یک مسابقه اسکار قرار نگیرند اما یک گرمی حداقل مرا شوکه نکند. این اثر جادویی همان "جستجوی مرد قند" است ، دو فیلمی که به نظر می رسید بی گناهی و فرهنگ نسلی را به نظر می رسد که گمشده به نظر می رسد. از نظر عملکرد ، آیزاک باورنکردنی است. بسیار خام و اصیل ، یکی از بهترین بازی های سال توسط هر بازیگری است. او خود را به یکی از مهیج ترین بازیگران برای تماشای سالهای آینده تبدیل کرده است. این او را به سمت نقش های چالش برانگیزتر و قابل دسترسی سوق می دهد. این پسر فقط در مدت پنج سال می تواند به یکی از بهترین بازیگران ما تبدیل شود. این چیزی است که باید او را به عنوان نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد معرفی کند. بسیار شایسته است در زمان های مربوط به نمایش ، اما کوتاه ، جان گودمن ، گرت هدلوند و کری مولیگان همه عفونی و قابل توجه هستند. گودمن شخصیتی شبیه به "هارلینگ میس" خود را از "پرواز" رابرت زمکیس بازی می کند و از ظاهر او نهایت استفاده را می برد. مولیگان بی ثبات است و من عاشق هر ثانیه او هستم. او طنز و آتش زیادی را برای نقشی به ارمغان می آورد که نشان دهنده عمق توانایی های او به عنوان بازیگری است که می تواند بی نقص در هر ژانر بازی کند. ما حتی او را دوباره آواز می خوانیم که باعث شد ذوب شود من دو سال پیش در جریان "نیویورک ، نیویورک" او در "شرم" استیو مک کوئین. هدلوند می آید و می رود اما مثل همیشه نشان می دهد. جاستین تیمبرلیک از موسیقی دان به بازیگر و از موسیقی به موسیقی برگردد. عالی در نقش هایی مانند "شبکه اجتماعی" که قدرت ستاره ای او از داستان موجود منحرف نمی شود ، در یک فیلم برادران کوئن ، جایی که او آواز می خواند (به سبک پاپ فعلی) ، کمی حواس او را پرت می کند. من کاملاً آگاه بودم که تیمبرلیک ، احتمالاً مایکل جکسون این نسل ، صفحه را به اشتراک می گذارد. بیشتر از اینکه احتمالاً تقصیر او نیست ، می تواند مورد "خیلی بزرگ" بودن فیلم شما باشد. چیزی که درون لوئین دِیویس به من آموخته است ... ما باید به آدام درایور نقش های فیلم بیشتری بدهیم. تیمبرلیک ، آیزاک و درایور نشانه های خود را بر روی یکی از آهنگ های "لطفا آقای کندی" بگذارند و آن را به یکی از سرگرم کننده ترین و قابل توجه ترین شماره های سال تبدیل کنند. جوئل و ایتان کوئن همچنان در زمینه کارگردانی و نویسندگی دامنه خود را نشان می دهند. بی نقص در درک شخصیت و حرکت دادن داستان ما اجرا شده است. لویین دیویس چنین مرد پیچیده و جالبی است و فیلمنامه آنها به آیزاک اجازه می دهد نفس بکشد و تفاوت های ظریف را که شخصیت او را منحصر به فرد و واقعی می کند ، جستجو کند. در حالی که ردریک جینز تغییر شکل می دهد ، فیلم مانند یک مونوریل صاف حرکت می کند ، به تمام نشانه های آن ضربه می زند و در طول مسیر عجیب و غریب های جدید و هیجان انگیز را می گیرد. یک بوم تقریباً سبز نقره ای ، رنگ های تیره و خاکستری صحنه نیویورک را در سال 1961 تداعی می کند. برونو دلبونل ، فیلمبردار ، کنه ها و ضربات آیزاک را در حالی که با احساسی دلخراش آواز می خواند و در خیابان های سرد و سرد می گشت ، به طرز ماهرانه ای ضبط می کند. طراحی تولید جس گونچور همه ما را در صحنه های محلی با تنظیمات صمیمی نوار ، استودیوهای موسیقی قدیمی و حتی احساس کلاسیک یک ساختمان آپارتمانی در دهکده گرینویچ جای داده است. CBS Films با "Inside Llewyn Davis" گوهری در دستان خود دارد. یک رقیب مطمئنی برای اسکار در چندین دسته از جمله بهترین فیلم. اگر در دنیای فیلم عدالتی وجود داشته باشد ، اسکار آیزاک محکم در بالای بهترین بازی های سال 2013 در بهترین بازیگر نقش اول مرد را می نشاند و تقریباً هر جایزه ای را که با او تماس می گیرد ضرب می کند. "درون لویین دیویس" بسیار پر شور و کلاسیک فوری است که باید از آن به یاد ماند.
دانلود فیلم Inside Llewyn Davis 2013 (درون لوئین دِیویس) دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.
من آه ، برادر کجایی هستی را دوست داشتم ، بنابراین امید زیادی به این حرکت سریع داشتم. خیلی ناامید آمدم این یک برش از زندگی است ، یک هفته از زندگی یک موسیقیدان فولکلور مبارز در سال 1961. مشکل من این است که شخصیت اصلی تقریباً در پایان همان مکان در ابتدا است. نکته اینجاست: یک برش از زندگی ، به هیچ جا نرو فیلم بدون تغییر شخصیت اصلی ، احتمالاً تقریباً در هر صورت قرار نیست فنجان چای من باشد. گفته شد ، من فکر می کنم وقتی بیوگرافی باشد می تواند کارساز باشد. از آنجا که برای یک برش واقعی ، بیوگرافی از زندگی ، ما می توانیم زندگی واقعی ، فرومایه و کثیف را ببینیم ، از جمله این واقعیت که گاهی اوقات هیچ پیروزی بزرگ ، تحول بزرگ شخصی و غیره وجود ندارد ، بنابراین ، اگر دریچه ای به حقیقت زندگی یک فرد ، که می تواند حتی بدون یک شخصیت متحول ، یا هر لحظه پیروزمندانه عالی باشد.
با این حال ، اگر یک قطعه ساختگی ساختگی و ساختگی به من بدهید ، و مرا مجبور کنید در لحظات ساختگی بنشینم ، "پاداش" من این است که با پایان هوشمندانه ، جایی که همه چیز دور هم جمع می شود و چیزهایی که در ابتدای کار پیش بینی شده اند در پایان تحقق یابد ، پرداخت می شود. یک داستان خیالی به نویسنده اجازه می دهد برشی از زندگی را ایجاد کند که دارای تقارن عالی و حرکتی هماهنگ باشد که در زندگی واقعی وجود ندارد. و این صادقانه بخشی از معامله ای است که شما هنگام شروع به زیر پا گذاشتن مخاطب در مخاطب ایجاد می کنید.
بنابراین ، مشکل من با درون لوئین دِیویس این است که درون لوئین دِیویس به اندازه کافی واقع گرایانه / بیوگرافی نبود ، اما در عوض آن پر از مهارت بود ... با این حال هنوز به جایی نرسید. مشارکت هایی که در انتها هیچ هدفی برای حرکت به سمت یک تصادف شاد (یا غم انگیز) ندارند؟ چرا زحمت؟ چند مثال بزنید: ما شاهد اجرای این پسر هستیم و مشخص است که او چیز خاصی با گیتار و صدای خود دارد. به هیچ وجه این پسر جوجه هایی را آماده نمی کند که بعد از بازی در صحنه بازی کند. پس چرا او برای یک کاناپه التماس می کند تا از نزدیک غریبه ها بخوابد؟ با توجه به اینکه چگونه می بینیم او احساس خوبی نسبت به مردم دارد ، صریحاً غیرقابل توصیف است که او هیچ یک از گروههای پرستش روستای گرینویچ را که مطمئناً باید از عملکرد خود داشته باشد ، تحقیر نمی کند. بنابراین ناامیدکننده او در نزدیکی بی خانمانی ، با وجود مهارت موسیقیایی زیاد و مدتی که در منطقه بوده است (یعنی تازه وارد نیست) برای من معنایی ندارد.
همچنین او را در دیدار پدرش می بینیم ، خواهر او ، بنابراین ظاهراً تمام خانواده او محلی در منطقه نیویورک هستند ، که این سوال را دوباره مطرح می کند که چگونه او 30 ساله شده و نیاز به التماس غریبه ها برای یک کاناپه برای خوابیدن در شهر خود دارد. نوع زندگی او مناسب تر به نظر می رسد اگر (الف) در منطقه تازه کار باشد ، و (ب) با موسیقی خود آنقدرها خوب یا جلا نداشته باشد.
یک ملاحظه دیگر: وقتی او زرق و برق دار را از دست می دهد گربه ، و یک گربه تقریباً یکسان درست در گوشه و کنار پیدا می کند. منظورم این است که بی خیال! این رنگ و اندازه ، گربه و کیفیت نظافت ، چشم و غیره ، برای گربه هایی که در خیابان های نیویورک پرسه می زنند بسیار نادر است ، قطعاً از نظر رنگ و اندازه گربه کوچه ای متوسط شما نیست. بنابراین برای او یافتن این گربه یکسان اما اشتباه ، بنابراین ما می توانیم یک لحظه بزرگ رویارویی داشته باشیم ، یک ابتکار آشکار است.
به نظر می رسد که نویسندگان به دنبال راه هایی برای ایجاد سازش برای پیچیدن با اصلی بودند شخصیت ، زندگی خود را عمدا به هم ریخته ، گویی که می خواهد بگوید ، "شما را بمکد". باز هم ، چه فایده ای دارد؟ منظورم این است که اگر این واقعاً بیوگرافی بود ، چیزی در مورد ماهیت جهان به من می گفت. اما از آنجا که این یک داستان است - و ما می دانیم پسری که آزادانه بر اساس آن ساخته شده بود چیزی شبیه شخصیت فیلم نبود مگر به معنای سطحی ترین آن - ما چیزی نمی آموزیم جز این که نویسندگان می توانند به فکر راه هایی برای لگد زدن برخی یکی وقتی پایین هستند اما من قبلاً این را می دانم ، بنابراین هیچ چیز با ارزشی نمی آموزم.
در پایان فیلم ، اکنون دیده ایم که شخصیت اصلی متوجه شده است که احتمالاً یک پسر دو ساله دارد که هرگز ندیده است ، اما او تصمیم گرفت كه وقتی از كنار آن شهر عبور كرد و فرصتی پیدا كرد ، به دنبال او نرود. ما می بینیم که او برای موسیقی مبلغی ناچیز را انتخاب کرده است ، و برخی از اشارات نشان می دهد که این آهنگ مورد پسند واقع خواهد شد و بعداً به دلیل نداشتن حق حق سلطنتی به خودش لگد می زند ، اما هرگز این پیشرفت را نمی بینیم.
همچنین توجه داشته باشم که برای مراقبت از فیلم ، تحت تأثیر قرار گرفتن آن ، باید شخصیت اصلی را شناسایی کنید. اما او کاملاً صاف و غیرقابل توصیف است. و در حالی که نویسندگان تراژدی ساختگی بر سر او پرتاب می کنند ، شما نمی خواهید از نظر عاطفی با او ارتباط برقرار کنید. بنابراین بدون آن ، بدون توجه به این احمق که پیرزن فقیری را فقط بخاطر اینکه روز بدی پشت سر می گذارد ، چگونه شما را به دلیل شکست ها و عدم موفقیت خود هدایت می کند؟ این فقط منطقی نیست ، من نمی بینم که مخاطب چگونه تحت تأثیر مقاله قرار می گیرد.
از نظر مثبت ، من فکر می کنم موسیقی زیبا و تصاویر زیبایی وجود دارد. شاید عناصر سمعی و بصری شعر داشته باشد ، و یک زمان بندی خوب ، تنوع با برخی از لحظات نمایشی ، اما صادقانه بگویم که این خیلی کم است ، مانند کیکی که به زیبایی با مایه شیرینی تزئین شده اما در وسط خشک و بی مزه است .
دانلود فیلم Inside Llewyn Davis 2013 (درون لوئین دِیویس) دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.
پس از اینکه جوئل و اتان کوئن سه سال بسیار پربار بین سالهای 2008 و 2010 داشتند ("Burn After Reading"، "A Serious Man" و "True Grit")، "Inside Llewyn Davis" تنها فیلم آنها از سال 2011 است. اصلا مشکلی نیست چون دوست دارم برای فیلمی مثل این سه سال صبر کنم. برخی از فیلم‌ها را از این دو دوست دارم و برخی را دوست ندارم، مثلاً «لبوفسکی بزرگ» خیلی تحت تأثیر قرار نگرفتم، اما «کشوری برای پیرمردها وجود ندارد» را کاملاً دوست دارم و بسیاری از آنها را ندیده‌ام. از کارهای قبلی آنها، اما به جرات می توانم بگویم که تا کنون، "Inside Llewyn Davis" فیلم مورد علاقه من است که آنها ساخته اند و همچنین فیلم مورد علاقه جدید من در سال 2013 با ایزاک احتمالا دومین یا سومین بازی مرد مورد علاقه من در کنار دیدی هالروردن است. و جفری راش دیدن اوج کوئنز در این مرحله برای من بسیار شگفت انگیز است و امیدوارم حداقل 20 سال دیگر فیلمسازی با کیفیت از سوی برادران داشته باشم. من مطمئناً در مورد پروژه های بعدی آنها کنجکاو هستم.
بازگشت به فیلم: من خجالت نمی کشم که بگویم آن را یک شاهکار مدرن یافتم، به خصوص برای ژانر موسیقی و کار دشواری نیست همه برای نوشتن یک پاراگراف در مورد اکثر صحنه های درون لوئین دِیویس و نبوغ پشت آن از نظر شخصیت ها، اعمال و گفتارشان. برای اسکار آیزاک بازیگر نقش اول فیلم، درون لوئین دِیویس باید برای سالهای آتی در ساختن بخش‌های حیاتی در فیلم Inside Llewyn Davisها شکست‌دهنده باشد. البته او در اینجا نه تنها مدیون استعدادش است، بلکه مدیون دوتایی نویسنده و کارگردانش است. کوئن ها در حال حاضر در خلق شخصیت (و انتخاب افراد مناسب برای آن شخصیت ها) استاد مطلق هستند: منشی در دفتر مل، مرد آسانسور، صاحب نوار موسیقی یا البته تروی نلسون، شخصیتی که تقریباً تعریف می کند. بدبین، دوست داشتنی (و بسیار با استعداد) برای سال های آینده. استارک ساندز نیز ممکن است بهترین انتخاب برای او باشد. جان گودمن شما فقط باید خودتان را تجربه کنید که چگونه ناگهان شروع به جست و جو در مورد پیشینه ادعایی وودو خود می کند یا در مورد پل بروکلین یا در مورد همه خردهای دیگر یا آنچه را که حکمت می پندارد. عبارات شخصیت او تقریباً نمونه کاملی از موهبت کوئن در نوشتن دیالوگ است.
علاوه بر این، گربه‌دوستان احتمالاً از این یکی نیز لذت خواهند برد، زیرا سه گربه زنجبیلی را می‌بینیم که به لطف آن تقریباً می‌توان آن را به تصویر کشید. به نحوه نگارش اقدامات آنها و اولین صحنه مربوط به گربه در Gorfein's ممکن است خنده دارترین صحنه کل فیلم باشد. برگردیم به شخصیت‌های انسانی و به لوین: من هم در اوایل فیلم از یک صحنه با نماینده و کتش کاملاً خوشم آمد. کاملاً او را به عنوان یک شخصیت خلاصه می کند. لوین دیویس یک قهرمان نیست. او فوق‌العاده معیوب است، گاهی اوقات کاملاً دوست داشتنی نیست، اما هنوز هم در بیشتر موقعیت‌ها به او احساس می‌کنید. یک ضد قهرمان واقعی یکی دیگر از نکات برجسته موسیقی است، درست در همان ثانیه اول با آیزاک که در حال حاضر اولین آهنگ فیلم را می خواند. این ما را در خلق و خوی عالی برای هر چیزی که قرار است از نظر موسیقی و داستان بیاورد، می کند. آفرین به همه خوانندگان و نویسندگان این فیلم. «لطفا آقای کندی» تعریف گرووی است. "پانصد مایل" و "آخرین چیزی که در ذهن من است" شما را تحت تأثیر قرار خواهند داد و ما همچنین یک عدد متحرک باب دیلن را در پس زمینه می شنویم که همچنان شاهد مسیر Llewyn هستیم. شاید با در نظر گرفتن بازخوانی تمام آهنگ ها و صحنه هایی که در آنها پخش شده اند، انتخاب من برای آهنگ مورد علاقه "مرگ ملکه جین" باشد که توسط شخصیت دیویس با شخصیت اف. موری آبراهام در آخرین تلاش برای نجات او بازی می شود. حرفه خوانندگی تلاش نفس گیر.
این یک فیلم برجسته است و همه شما باید خودتان آن را تجربه کنید. کن درست متوجه شد. حتی اگر فیلم بیش از 50 سال قبل از امروز اتفاق می‌افتد، تمام مسائلی را دارد که امروزه بیش از حد معمول هستند و احتمالاً همیشه خواهند بود: مبارزات اقتصادی، بارداری، سقط جنین، پدر شدن، شغل، اعضای بیمار خانواده و مهم‌تر از همه حق گرفتن. راه ها. احتمالاً می توان استدلال قانع کننده ای در مورد این که درون لوئین دِیویس استعاره ای عالی از بی خانمانی است، ارائه داد. و با این حال، فیلم به لطف رویکرد هوشمندانه کمدی موقعیت، شما را از ابتدا تا انتها لبخند می‌زند. فکر می‌کردم تنها یک صحنه غم‌انگیز وجود دارد، یعنی صحنه آخر سفر با ماشین با مردی که روی صندلی عقب می‌خوابد و لوین رانندگی میکند و با اجرای موسیقی کلاسیک قوی، چهارراه را به یک زندگی متفاوت (بهتر؟) می‌برد یا نمی‌برد. همچنین خط پایانی شخصیت اف. موری آبراهام در مورد اتحاد مجدد، من را کمی خفه کرد. یک خط چقدر می‌تواند موثر باشد؟
یک راه خوب برای پایان دادن به نقد من، مقایسه صحنه اول با آخرین صحنه و تغییر دیدگاهی است که به لطف همه چیزهایی که در این بین اتفاق می‌افتد به آن دست یافتیم. در ابتدا، یک نوازنده با استعداد را می بینیم که توسط یک غریبه کتک می خورد که لباسش کمی شبیه به جنایت های سازمان یافته بود. وقتی دوباره همان صحنه را نزدیک پایان می بینیم، آن را از منظری کاملاً متفاوت می بینیم و دیویس مطمئناً آن را داشت و حتی می توانستیم رویکرد طرف مقابل را درک کنیم. البته، ما همچنین نباید فراموش کنیم که انگیزه دیویس که منجر به کتک خوردن او شد، بیشتر به عنوان یک عمل در گرما رخ داد، زیرا او تازه متوجه شد که احتمالاً به سادگی توسط ژان به دلیل ضعیف‌ترین حلقه هدف قرار گرفته است. . و این درست پس از آن اتفاق می افتد که او و ژان برای اولین بار در فیلم Inside Llewyn Davis یک لحظه هماهنگی واقعی داشتند. و همچنین به او اجازه می‌دهد که در زمستان سرد چند شب در محل او بخوابد، که علیرغم پرخاشگری دائمی او نسبت به لیوین، یک عمل رحمانی است. این داستان شخصیت های خوب یا بد نیست. همه آنها سایه های بسیار متفاوتی دارند و این چیزی است که درون لوئین دِیویس را 10/10 عالی می کند.
دانلود فیلم Inside Llewyn Davis 2013 (درون لوئین دِیویس) دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.
بدون شک: لوین دیویس یک بازنده است. اولاً، حرفه او به عنوان یک خواننده فولک بد پیش می رود: شریک دوئتش خودکشی کرد، رکوردش به فروش نمی رسد، او آنقدر کم درآمد دارد که نمی تواند هزینه آپارتمان خود را بپردازد، اما مجبور است از یک دوست به دوست یا بهتر است بگوییم از یک آشنا به آن جا نقل مکان کند. آشنایی ثانیاً، تا آنجا که به روابط انسانی مربوط می شود، او یک شکست کامل است. دوست دختر سابقش او را تحقیر می کند، یکی از اسلافش جعل سقط جنین کرد تا او را از زندگی او - و زندگی مشترک بچه - کنار بگذارد - افرادی که نسبت به او دلسوز هستند، هر روز با رفتار نسبتاً بی ادبانه ای مواجه می شوند. پس از یک مرد جدی، برادران کوئن دوباره تصمیم گرفتند مردی را در سمت اشتباه شانس به تصویر بکشند. فقط این بار شاید بتوان گفت که لیاقتش را دارد. یا شاید هم نه، زیرا او یک ویژگی رستگاری دارد. فیلم با صحنه ای طولانی شروع می شود که در آن دیویس (اسکار آیزاک) یک آهنگ قدیمی غمگین فولکلور را اجرا می کند. دوربین به آرامی دور او می چرخد، فضای خاموش و به شدت توجه کلوپ دودآلود زیرزمین را می گیرد، در حالی که او مخاطبانش - ما - را به دنیای تاریک و غم انگیزی که در آهنگش خلق می کند می مکد و به عمقی اشاره می کند که اغلب نشان نمی دهد. در زندگی واقعی". این تضاد است، گفتگوی بین داستان غم انگیز خنده دار یک دن کیشوت مدرن و آن داستان قدیمی تر و لطیف تر، موسیقی روایت می کند. به همان اندازه که این داستان لوین است، به همان اندازه از قدرت رستگاری موسیقی است. زیرا حتی اگر دیویس در پایان همان داستان باشد و داستان به دور کامل خود برگردد و به ابتدای خود بازگردد، زیرا او یک بار دیگر مورد ضرب و شتم قرار می گیرد و یک خواننده جوان و مغرور فولکلور با صدای بینی که به زودی موسیقی را تغییر می دهد روی صحنه جانشین او می شود. - و نه فقط موسیقی فولکلور - برای همیشه، فقط کوچکترین اشاره ای وجود دارد که این لوین دیویس ممکن است در نهایت به نوعی وعده دهد، شاید نه به عنوان یک خواننده موفق، بلکه به عنوان یک انسان. Inside Llewyn Davis الهام گرفته از داستان دیو ون رانک، ستاره صحنه فولکلور روستای گرینویچ در زمان ورود باب دیلن به آنجا در سال 1961 است. دیلن چیزهای زیادی از ون رانک آموخت و برخی از امیدوارکننده ترین آهنگ های او را دزدید، اما این داستانی است که روزی دیگر گفته می شود. این یکی در مورد مردی است که در دنیایی گم شده است که منتظر او نبوده است و مأموریتی کاملاً متعلق به اوست. مدت‌هایی که او می‌رود تا به دنیا نشان دهد که برایش اهمیتی ندارد، شگفت‌انگیز است. و با این حال او میل به عشق دارد. اسکار آیزاک یک معجزه است: حتی در دفع‌کننده‌ترین حالتش، در طردکننده‌ترین حالتش، سوسویی از اشتیاق غم‌انگیز در چهره‌اش، چشم‌هایش وجود دارد، چهره‌ای که کوئن‌ها بیشتر آن را به ما نشان می‌دهند. این یکی از مواردی است که باید در آن غواصی کنید، به روی ناظر معمولی بسته است، اما با پنهان کردن درد، عدم اطمینان و تمایل به زندگی، گاهی اوقات فکر می کنید که باید منفجر شود. سینمای کوئنز یکی از ظرافت ها، ظرافت ها، سایه های خاکستری بین سیاه و سفید است. در آیزاک، آنها بازیگر عالی خود را پیدا کرده‌اند که در راس یک بازیگر برجسته از جمله کری مولیگان، جان گودمن و جاستین تیمبرلیک هستند. همانطور که اغلب اوقات، برادران کوئن در ایجاد فضایی استاد هستند، جهانی مخصوص به خود، منحصر به فرد و همچنین کاملاً سازگار. دنیای شب است که سایه های خاکستری در آن حکمفرماست، روزها رنگ پریده و گرد و غبار همه جا را فرا گرفته است. حتی در فضای باز هم حس باریکی، فضاهای تنگ، زیرزمین های بدون نور که قفس هستند و فضای محافظ در یک جا وجود دارد. این سوراخ های ریز هستند که تنها اتاق هایی را برای خلاقیت، برای صحبت روح فراهم می کنند. و به این ترتیب است که دنیای تاریک زیرزمینی به تدریج کمی گرما و آرامش را به دست می آورد، تاریکی تبدیل به منطقه آسایش می شود، در حالی که همه چیز سرد و دور می شود. با گفتن همه اینها، Inside Llewyn Davis قبل از هر چیز یک کمدی به معنای کوئنسکی این اصطلاح است. این یک داستان کیشوتیک پر از شخصیت‌های عجیب و غریب است که در آن زمان با افسانه‌ها هم مرز است - مخصوصاً برای سکانسی پیرامون شخصیت گودمن، ترکیبی از شرور و دلقک که تداعی‌هایی از دنیای کابوس‌های اکسپرسیونیستی فیلم قبلی آنها را به تصویر می‌کشد. بارتون فینک. پای دیگر فیلم محکم روی زمین است، در کشاکش وجودی مردی که دنیا از آن استقبال نخواهد کرد. اما هنوز آن عنصر سوم وجود دارد: موسیقی، آن قلمرو بی انتها از عشق و درد و رنج و امید. اینجاست که فیلم لنگر می‌اندازد، اینجاست که این دن کیشوت آسیاب‌های بادی خود را تسخیر میکند، تنها به گیتار خود مسلح می‌شود. اینجاست که همه چیز با هم جمع می شود. تراژدی، کمدی، افسانه، درام اجتماعی که با ملایم ترین لمس ها کنار هم قرار گرفته اند. شاهکار دیگر برادران کوئن. چه چیز دیگری می توان انتظار داشت؟
دانلود فیلم Inside Llewyn Davis 2013 (درون لوئین دِیویس) دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.
«اگر هرگز جدید نبود و هرگز قدیمی نمی‌شد، پس یک آهنگ فولکلور است.»
برادران کوئن در چند دهه گذشته با هم کار کرده‌اند و آثاری الهام‌بخش ارائه کرده‌اند. فیلم‌های آنها بسیار متنوع است (از کمدی‌های تاریک گرفته تا وسترن یا هیجان‌انگیز) و به همین دلیل است که مردم فیلم‌هایشان را بر اساس ترجیحات ژانری خود بسیار متفاوت رتبه‌بندی می‌کنند. وجه اشتراک درون لوئین دِیویس ها این است که آنها بر روی یک شخصیت اصلی بدبخت تمرکز می کنند (به نظر می رسد برادران کوئن چندان علاقه ای به شخصیت های موفق ندارند) و همچنین شخصیت های عجیب و غریب زیادی را شامل می شوند. کوئن ها همچنین در نوشتن شخصیت های جالبی عالی هستند که با وجود ناخوشایند بودن در برخی مواقع هنوز توجه ما را به خود جلب می کنند و همچنین دارای طنز تیره و تیز زیادی هستند. Inside Llewyn Davis یکی از آن فیلم‌هایی است که مجبور می‌شویم در طول یک هفته یک پسر ناخوشایند را دنبال کنیم و به نوعی امیدوار باشیم که او بهبود یابد و به هدفش برسد. این فیلمی است که احتمالاً وقتی به آن فکر می‌کنید پس از اتمام یا در حال تماشای مجدد، بیشتر از آن لذت می‌برید، زیرا فلسفی و غم‌انگیز است، اما اگر به آن پایبند باشید، پاداش کمتری دارد. همچنین پذیرای بسیاری از قرائت ها و تفسیرها است. شما می توانید این را به عنوان یک فیلم صادقانه در مورد کسی که به رویاهای خود نمی رسد فکر کنید. ما از فیلم‌های زیادی اشباع شده‌ایم که روی دنبال کردن رویاهای ما تمرکز می‌کنند و هرگز از آنها دست نمی‌کشند، اما به ندرت می‌توان فیلمی را دید که روی کسی تمرکز کند که به آنها نرسد. مانند Llewyn، ما گاهی اوقات احتمالات دیگر را برای موفقیت دور می اندازیم، زیرا ما بیش از حد از دنبال کردن چیزهای خودمان کور شده ایم. این دقیقاً همان چیزی است که در اینجا اتفاق می افتد (و از این نظر با A Serious Man که شخصیت اصلی از چیزهایی که نمی تواند کنترل کند دچار بدبختی می شود) متفاوت است. لوین می‌توانست گوش دهد و نصیحت‌های خوبی را بپذیرد، اما او آنقدر خودشیفته است و به خاطر جاه‌طلبی‌اش کور شده است که چندین فرصت خوب را از دست می‌دهد. راه دیگری که می توانید درون لوئین دِیویس را بخوانید، و این بهترین روش برای من بود، این است که لوین یاد می گیرد با از دست دادن شریک زندگی خود کنار بیاید. او زمانی که تنها نبود خواننده بهتری بود و حالا که شریک زندگی خود را از دست داده است، به نظر نمی‌رسد می‌داند بعد از آن چه کند. او یک هنرمند شکنجه شده است که برای کنار آمدن با اندوه تلاش می کند. گویی کوئن ها اعتراف می کنند که بدون همدیگر نمی دانند چگونه فیلم بسازند. آنها به یکدیگر الهام می بخشند و موفقیت آنها در اینجاست. شاید اگر برای یکی از آنها اتفاقی بیفتد، احساس می کردند که لوین، گم شده و قادر به ادامه دادن نیست. این فقط یک فیلمسازی درخشان است و کوئنز یک بار دیگر ثابت می کند که در اوج بازی خود هستند.
درون لوئین دِیویس در طول یک هفته اتفاق می افتد و ما یک خواننده فولکلور مبارز به نام لوین دیویس (اسکار) را دنبال می کنیم. Isaacs) در زمستان 1961 در سراسر گرینویچ ویلج. او اخیراً یک آلبوم انفرادی منتشر کرده است که فروش ندارد. لوین بدون پول و بدون آپارتمان، روزهای خود را با پریدن از یک کاناپه به کاناپه در خانه دوستان می گذراند و در کافه های محلی کنسرت های کوچکی را اجرا می کند. یکی از مکان هایی که او در آن تصادف می کند، در آپارتمان همنوازان، جیم (جاستین تیمبرلیک) و ژان (کری مولیگان) است. Llewyn واقعاً مردی نیست که کسی بخواهد زیاد در اطراف باشد، اما او همچنان به دنبال رویای خود برای تبدیل شدن به یک هنرمند انفرادی است. به نحوی که او بدترین دشمن خودش است، زیرا بسیاری از موانعی که با آن روبرو می‌شود، کار خودش است.
من طرفدار فیلم های افسرده نیستم، اما به نوعی کوئن ها با فیلمنامه هوشمند و فیلمی که به زیبایی ساخته شده بودند توجه من را به خود جلب کردند. فیلمبرداری خاکستری فوق العاده است و واقعاً لحن مالیخولیایی فیلم را تعیین می کند. ایزاکس علیرغم اینکه لیوین را دوست ندارد، به نوعی می‌تواند شخصیت او را به خوبی به تصویر بکشد که ما او را ریشه‌یابی می‌کنیم و می‌خواهیم او موفق شود. این یک فیلم تاثیرگذار است که به لطف عملکرد صمیمانه ایزاکس موفق می شود. همچنین با برخی از شخصیت‌های عجیب و غریبی که کوئن‌ها همیشه در فیلم Inside Llewyn Davisهای خود قرار می‌دهند، آشنا می‌شویم. جان گودمن و گرت هدلاند این بار برگزیدگان بودند و هر دوی آنها طنز تاریکی را در درون لوئین دِیویس غم انگیز و غم انگیز به آن اضافه کردند. موسیقی متن فیلم نیز برای شنیدن بسیار سرگرم کننده است و ایزاکس صدای فوق العاده ای دارد.
دانلود فیلم Inside Llewyn Davis 2013 (درون لوئین دِیویس) دوبله فارسی بدون سانسور و با زیرنویس فارسی در فیلمازون.
اسکار آیزاک در جدیدترین فیلم اتان و جوئل کوئن، لوین دیویس را به تصویر می کشد: مطمئناً یکی از به یاد ماندنی ترین بازنده های سلولوئید را خلق کرده است. اگر منطقی باشد، این یک فیلم شادی آور است. لوین که در سال 1961 در دهکده گرینویچ در نیویورک می گذرد، از میان مجموعه ای از جلدهای آلبوم دیلن می گذرد که به زیبایی با رنگ های شسته شده ارائه شده اند، تقریباً در هر کاری که انجام می دهد تلاش می کند و قهرمانانه شکست می خورد. پس از اینکه شریک خوانندگی او خود را از پل جورج واشنگتن به پایین پرت می کند - هرگز نشانه خوبی نیست - لوین سعی می کند با حرفه انفرادی خود جلو بیفتد، که توسط یک تام زنجبیلی، یک کری مولیگان تازه باردار و یک عقیده بیش از حد متورم از توانایی خود مانع می شود. درون لوئین دِیویس سقوط و سقوط مداوم زحمات او را ترسیم می کند.
از آنجایی که درون لوئین دِیویس برادر کوئن است، آیا شخصیت های بزرگتر از زندگی در آن نقش خواهند داشت؟ تو بچا! در Llewyn Davis چند بخش خارق العاده وجود دارد: رولاند ترنر (جان گودمن) در نقش مسافری در حال مرگ و سپس خوش‌حرف از جهنم در یک سفر جاده‌ای پرپیچ و خم از نیویورک به شیکاگو که (به طرز درخشانی) قسمت میانی فیلم را پر میکند. ژان و جیم (کری مولیگان و جاستین تیمبرلیک) به عنوان دو خوانندۀ فولکلور سعی در ادامه کار موسیقی خود دارند. و مورد علاقه خودم - تروی نلسون (استارک ساندز) - به عنوان یک شخصیت ارتش به سبک فارست گامپ که دارای صدای عالی آواز است - "حالا چه کار می کنی؟" لوین، پس از اینکه با سروصدا با خوردن غلات صبحانه او را از خواب بیدار کرد، می پرسد: «خودت را به برق وصل کن؟».
کری مولیگان، مثل همیشه، در نقش ژان کاملا مسحورکننده است. مطالعه در خشم فروخورده از زندگی. او در این نقش لباس پوشیده و بی‌حوصله است، اما همچنان می‌درخشد و به‌طور باورنکردنی سکسی است (صاحب کلوپ شبانه می‌گوید: «بیشتر مردان به اینجا می‌آیند چون می‌خواهند او را درگیر کنند». «من انجام دادم».) صحنه‌ای در پارکی که در آن با عصبانیت با لوین در مورد کودک روبرو می شود بسیار عالی است - "هر چیزی را که لمس می کنید تبدیل به s*** می شود" او می جوشد. "شما مثل برادر احمق پادشاه میداس هستید". و اسکار آیزاک نیز در نقش اصلی فوق‌العاده خوب است، با چشم‌های لاکونیک درشتش که کاملاً به نقش می‌آیند.
فیلمنامه نوشته شده توسط برادران کوئن به زیبایی انجام شده است، البته در جاهایی از طریق فلاش بک کمی گیج کننده است. این یک جنایت است که این نامزد جایزه فیلمنامه در اسکار نشد. در واقع، به طور کلی، من نمی دانم که تیم نامزد اسکار با مخالفت کلی خود از درون لوئین دِیویس چه فکری می کردند. فقط دو نامزدی - برای میکس صدا و فیلمبرداری. شرم آور است.
با توجه به ماهیت داستان، ممکن است انتظار داشته باشید که درون لوئین دِیویس به خصوص احساس خوبی نیست، اما به نظر می رسد هرگز آنقدر که باید احساس بدی نداشته باشد. کمدی خشک و زیبا بازی می شود، با چند لحظه خنده با صدای بلند. و در نهایت به دنبال ریشه یابی (البته، به سرعت متوجه می شوید، بدون امید) برای لوین، ناامید می شوید زیرا او هر تصمیم کوچک احمقانه ویرانگری را می گیرد. (مطمئنا پس از ضبط حماسه فضایی نمادین "لطفا آقای کندی" با تیمبرلیک و صدای باس کمیک آل کودی (آدام درایور) مطمئناً باید یک موفقیت و ثروت در کار باشد؟).
به طور خلاصه، اگر موسیقی فولکلور و ریشه های پیش از دیلان موسیقی فولکلور دهه 60 را دوست دارید، پیش بینی می کنم که Inside Llewyn Davis را دوست خواهید داشت. اگر فیلم برادران کوئن را دوست دارید، درون لوئین دِیویس را نیز دوست خواهید داشت. این دو را کنار هم بگذارید و درون لوئین دِیویس 5* سال شما خواهد بود. شخصاً در یک اردوگاه (دومی) هستم اما در دیگری نه. برای من، بخش های آواز (کاملاً دلپذیر) کمی طولانی شد. اما این یک فیلم استادانه بود، و فیلمی که مدتها پس از روشن شدن چراغ ها در ذهن خود انتخاب می کنید. تنها به همین دلیل توصیه می‌شود، به شرطی که زبان بد را در فیلم Inside Llewyn Davis تحمل کنید (همانطور که ممکن است قبلاً از بررسی من حدس زده باشید). http://bobmann447.wordpress.com و برای دریافت پست های بعدی ثبت نام کنید. با تشکر.)
نظرات کاربران
برای ثبت نظر ابتدا وارد اکانت خود شوید.